ปารณีย์ จันทรกุล

20 ปีก่อน วง จีวัน ถือกำเนิดขึ้นพร้อมกับการสร้างสรรค์เพลงครบทุกรส ไม่ว่าจะเป็นอรรถรส สุนทรียรส และธรรมรส แม้แต่เพลงเพื่อเด็กก็เป็นเพลงธรรมะได้

ไม่กี่วันมานี้ จีวันเปิดคอนเสิร์ต เปิดดวงตา ที่หอประชุมใหญ่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เพื่อนำคำสอนของท่านพุทธทาสถ่ายทอดออกมาเป็นบทเพลง เปิดใจให้คนฟังทุกคนและมุ่งหวังในการนำบทเพลงธรรมะสู่เยาวชน ร่วมในโอกาสเฉลิมฉลอง 100 ปีชาตกาลพุทธทาสภิกขุ รายได้จากการจำหน่ายบัตรนำไปสมทบทุนโครงการนำเพลงธรรมะสู่เยาวชน 1 พันโรงเรียนทั่วประเทศ โดยมีกลุ่มผู้ฟังพาบุตรหลานเข้าชมเต็มหอประชุม

ดินป่า จีวัน หรือ พี่จี นักร้องนำวงจีวัน หรือ จีวันแบนด์ ออกตัวว่าไม่ได้เป็นวงดนตรีเพื่อชีวิต เพียงแต่คลุกคลีในแวดวงเพลงเพื่อชีวิตมานานเพราะมีความสนใจตรงกัน คือสันติภาพและความสุข แท้จริงแล้ว จีวัน เป็นดนตรีร่วมสมัยที่สร้างเพลงแตกต่างจากคนอื่น ด้วยความที่เป็นศิลปินจบการเรียนเขียนภาพจิตรกรรมสากลจากวิทยาลัยเพาะช่าง จึงสร้างเพลงจากการคิดเป็นภาพก่อน คิดว่าจุดไหนจะวาดด้วยเส้นสีไหนแล้วจึงนำมาร้อยเรียงแสดงออกต่างรูปแบบกันไป เช่น ในบทเพลงอาจจะมีเสียงธรรมชาติ เสียงคนแก่และเสียงดนตรี

เด็กๆ ก็เพลิดเพลินและเกิดปัญญาจากการฟังเพลงของจีวันได้ จีวันทำเพลงเด็กมาแล้ว 6-7 ชุด แต่เพลงเด็กของจีวันไม่เหมือนเพลงเด็กทั่วไป เป็นอะไรที่จริงจัง หากยังเล็กอยู่ก็ฟังทำนองไปก่อน

เด็กจำเก่งมาก ฟังไม่กี่เที่ยวก็จำเนื้อได้แล้ว เมื่อโตขึ้นเขาจะเข้าใจภาษาธรรมในวัย 13-14 ปี ก็จะเข้าใจธรรมที่สื่อในเพลง

พี่จีเล่าว่า วันหนึ่งเจอแฟนเพลงอายุ 11 ปี ชอบเพลงชุดดอกไม้ของดอกไม้ โดยเฉพาะเพลงบทกวี ซึ่งเพลงนี้เป็นบทกวีที่เข้าใจยากมาก

บทกวีนั้นเป็นเรื่องของเด็กน้อยคนหนึ่ง เด็กน้อยตีลังกา ห้อยหัวเพื่อมองหามุมมองที่แปลกกว่า สายตาที่แปลกไป มองเห็นแผ่นดินลอย แม่น้ำห้อยที่แปลกกว่า สายตาที่แปลกไป มองเห็นแผ่นดินลอย แม่น้ำห้อยไม่หล่นมา แมวเดินบนดินฟ้า แม่น้ำคว่ำไม่หล่นมา

เด็กอาจจะฟังไม่รู้เรื่อง แต่เด็กชอบเพราะมีลักษณะของความบ้าบิ่นนิดๆ ผสมความแก่นแก้ว

ทำไมบทเพลงที่เลือกมาถึงต้องเป็นของท่านพุทธทาส พี่จีบอกกล่าวอย่างอารมณ์ดีว่า ท่านพุทธทาสใช้ศิลปะสื่อธรรมะซึ่งถูกใจพี่จีที่เป็นศิลปินอยู่แล้ว ท่านพุทธทาสวาดรูป สร้างประติมากรรม สร้างวิหารรูปปั้น ปั้นพุทธประวัติ ถ่ายภาพ เขียนบทกวี เทศน์ และอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ ตรงกับตัวพี่จีที่ชอบศิลปะและอยู่กับธรรมชาติอย่างสมถะเรียบง่าย

เมื่อแปลงธรรมะเป็นบทเพลงก็ทำได้ไม่ยาก เพราะธรรมะของท่านเป็นกวีอยู่แล้ว เช่น อันความจริง ตัวกู มิได้มี เป็นเสียงสูงเสียงต่ำอยู่แล้ว เพลงบางเพลงจึงนำบทกวีของท่านพุทธทาสมาใส่ท่วงทำนอง บางเพลงก็มาจากแรงบันดาลใจจากพระธรรมคำสอนของท่าน

หัวใจการทำเพลงเด็กคือ เด็กปล่อยอารมณ์ไปตามธรรมชาติ เพราะฉะนั้น ศิลปินที่ทำเพลงให้เด็กจึงต้องมีธรรมชาติ ไม่ใช่เอาระบบของผู้ใหญ่ตามที่เรียนการเขียนเพลงมาแต่งบทกวีแล้วใส่ให้เด็ก

ส่วนเพลงเด็กที่ได้รับความนิยมตามคลื่นวิทยุและโทรทัศน์ในสมัยนี้ พี่จีมองว่าทำนองสนุกดี แต่เป็นเพียงความบันเทิงเท่านั้น ไม่ได้เป็นความบันเทิงที่จรรโลงจิตใจ หรือความเพลิดเพลินทางวิญญาณ (spiritual entertainment) ไม่ได้มีแง่คิดหรือสะกิดใจแล้วเปลี่ยนวิถีชีวิต ไม่มีธรรมรส มีแต่อรรถรส ให้แต่ความสนุก แต่ไม่ได้ความสุขที่แท้จริง

พี่จียังมั่นใจว่า เพลงที่เป็นความบันเทิงและจรรโลงจิตใจจะสามารถแทรกตัวอยู่ในเพลงเพื่อการตลาดได้ ศิลปินธรรมะให้สังเกตดูว่าเมื่อก่อนการแจกหนังสือธรรมะคนไม่ค่อยรับ แต่เดี๋ยวนี้หนังสือธรรมะขายดีขึ้น เชื่อว่าอีกหน่อยคนจะฟังเพลงธรรมะจนเป็นเรื่องธรรมดา

ชวนเด็กๆ ฟังธรรมะผ่านบทเพลงพร้อมชมงานศิลป์ของจีวันได้ที่ www.dinpag-one.com

สนใจหาซื้อซีดีชุด พุทธทาสเปิดดวงตา โดยศิลปินจีวันมีทั้งหมด 3 แผ่น ได้ที่ร้านหนังสือซีเอ็ด และบีทูเอสทุกสาขา

ดวงตาเล็กๆ อาจมองเห็นธรรมที่ยิ่งใหญ่ด้วยใจเบิกบาน

หน้า 22