โดย ทรงวุฒิ มลิวัลย์

ได้อ่านบทความของคุณ สารส้ม คอลัมน์ กวนน้ำให้ใสในหนังสือพิมพ์แนวหน้า ฉบับวันที่ 17 พฤษภาคม 2550 รู้สึกสะใจ นับว่าเป็นกูรูทางการศึกษาที่แท้จริงอีกท่านหนึ่ง ไม่ได้เขียนอย่างมีอคติต่อระบบการศึกษา ไม่ได้เขียนวิพากษ์อย่างผู้รู้ไม่จริง แต่เขียนอย่างคนรู้จริง อยากให้คนไทยโดยเฉพาะผู้ปกครองนักเรียนทุกคนได้มีโอกาสอ่านจัง ถ้าคุณเป็นบัวพ้นน้ำ คุณจะรู้เลยว่าทุกวันนี้คุณรักลูกคุณอย่างจริงจังหรือคุณชังลูกคุณอย่างสุดสุด ในเรื่องการให้การศึกษาเสียดายที่ไม่สามารถนำมาถ่ายทอดผ่านคอลัมน์นี้ได้ แต่สามารถหาอ่านได้ทางเว็บไซต์ http://www.naewna.com

หลายปีก่อนผู้เขียนได้มีโอกาสฟัง ร.ต.อ.นิติภูมิ นวรัตน์ ขออนุญาตที่ต้องเอ่ยนาม บรรยายในเรื่องการจัดการศึกษาให้ลูก ยังประทับใจไม่รู้ลืมมาจนปัจจุบัน โดยเนื้อหาเป็นการสอนให้ลูกเป็นเด็กที่จำเป็นต้องรู้จักปูทั้ง 3 สีคือ ปูสีดำ ปูสีแดง และปูสีขาว ผู้เขียนจึงนำมาเรียกว่า ทฤษฎีปูสามสี

ปูสีดำ คือการที่คุณนิติภูมิให้ลูกได้เรียนชั้นประถมศึกษาในต่างจังหวัด ซึ่งเป็นสถานที่ที่จะบ่มเพาะรากเหง้าของความเป็นไทย วัฒนธรรมไทย ความใสซื่อของเด็กชนบทที่เป็นสีขาวยังไม่มีใครเอาสีต่างๆ ไปเทใส่ เปรียบเสมือนปูที่อยู่ตามธรรมชาติในปลักในโคลน แน่นอนลำตัวปูต้องเป็นสีดำและลูกต้องหาเอง

ปูสีแดง คือปูที่เมื่อนำจากดินจากโคลนแล้วนำมาล้างจนสะอาด แล้วนำไปต้ม เมื่อต้มจนสุก ปูจะเปลี่ยนสีจากสีดำเป็นสีแดง คือการศึกษาของลูก เมื่อเข้าสู่วัยมัธยม เขาจำเป็นต้องเรียนรู้อะไรเพิ่มเติมเพื่อต่อยอดจากความเป็นรากเหง้าของความเป็นไทยคือ การให้ลูกเข้ามาเรียนในกรุงเทพฯ เป็นการเรียนรู้สังคมอีกวัฒนธรรมหนึ่ง แต่ลูกต้องแกะปูกินเองจากการที่มีคนหาปูมาต้มให้

ปูสีขาว คือ ปูเมื่อต้มจนสุกเป็นสีแดงแล้ว นำมาแกะเปลือกออก เนื้อในจะเป็นสีขาว คือ การเลือกส่งลูกไปเรียนต่างประเทศหลังจากจบระดับมัธยมฯ (กรณีของ ร.ต.อ.นิติภูมิ เปรียบเด็กประเภทนี้คือ ลูกผู้มีอันจะกินเศรษฐี มหาเศรษฐี)

ถ้าการทำให้ลูกเรารู้จักปูทั้งสีดำ สีแดง และสีขาว ย่อมทำให้เด็กเข้าใจโลก เข้าใจสังคม มีความแข็งแกร่งสามารถสู้กับกระแสความเปลี่ยนแปลงอันเชี่ยวกรากของโลกในยุคโลกาภิวัตน์ได้อย่างทรนง

แต่น่าเสียดายในยุคการคุมกำเนิดเพื่อลดพลเมืองโลก ทำให้ทุกครอบครัวมีลูกน้องลง ความรักลูกจึงมาปิดบังกลายเป็นความชังที่ไม่ตั้งใจ กำหนดกรอบและทิศทางให้ลูกเดินตลอดเวลา ลูกไม่มีโอกาสได้เลือกเรียนรู้ ไม่รู้จักปูสีดำ ปูสีแดงเป็นอย่างไร เห็นแต่ปูสีขาวในจานที่พร้อมจะรับประทาน เมื่อลูกโตขึ้นหลงเข้าไปในหมู่เพื่อนฝูงจึงหาทางกลับบ้านไม่ถูก เพราะชีวิตรู้จักโลกแต่เพียงด้านเดียว ด้านที่พ่อแม่ตีกรอบไว้มาโดยตลอด ความซื่อจึงเป็นเหยื่อของความฉลาด ความอ่อนแอเป็นเหยื่อความเข้มแข็ง คนจริงใจเป็นเหยื่อของคนไม่จริงใจ

เรามาช่วยกันหยุดวัฒนธรรมให้เด็กรุ่นใหม่รู้จักปูไม่ครบสีกันดีกว่า ก่อนที่ความแตกแยกของคนต่างชนชั้นจะไม่สามารถเยียวยาและประสานกันได้ จากความคิดเห็นไม่ตรงกัน เพราะอยู่กันคนละวัฒนธรรม (สังคมเมืองกับสังคมชนบท สังคมคนรวยกับสังคมคนจน) ทั้งๆ ที่เป็นคนไทยเหมือนกัน

หน้า 7