โดย ทรงวุฒิ มลิวัลย์

ช่วงนี้โชคดีได้มีโอกาสออกต่างจังหวัดบ่อย ที่ว่าโชคดีไม่ได้หมายความว่าได้ออกต่างจังหวัดแต่โชคดีที่ว่าได้ไปดู ไปรู้ว่าคนที่อยู่ต่างจังหวัดเขาทำอะไรกันบ้าง โดยเฉพาะการทำงานท่ามกลางสภาวะที่ขาดแคลนให้มีคุณภาพนั้น เขาคิดอย่างไร ทำอย่างไร

งานแรกเป็นการประชุมเพื่อติดตามผลการบริหารจัดการเรื่องการศึกษาของแต่ละสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา (สพท.) ในเขตพัฒนาพิเศษเฉพาะกิจ จังหวัดชายแดนภาคใต้ ซึ่งมีทั้งหมด 11 เขต ได้แก่ จังหวัดปัตตานี ยะลา นราธิวาส จังหวัดละ 3 เขต จังหวัดสตูล 1 เขต และจังหวัดสงขลา เขต 3 ซึ่งมี 4 อำเภอ คือ จะนะ นาทวี สะบ้าย้อย และเทพา

ผู้บริหารส่วนใหญ่เป็นคนหนุ่มไฟแรง ที่เพิ่งเข้ามารับตำแหน่งจะมี ผอ.สพท.ที่ถึงจะเก่าแต่เก๋าเกมอยู่บ้าง เช่น ผอ.สมนึก มีแสง ปัตตานี เขต 1 ผอ.อดินันท์ ปากบารา สพท.สตูล ซึ่งเป็นแม่งานในการจัดประชุมครั้งนี้ ผอ.อดินันท์ บอกว่าถึงแม้สตูลจะเป็นจังหวัดเล็ก แต่ใจคนสตูลโดยเฉพาะใน สพท.สตูล ไม่ได้เล็กตามจังหวัดแต่อย่างใด

ตลอดการประชุมในทุกประเด็นที่มีการรายงานผลไม่ว่าจะเป็นเรื่องแนวทางในการพัฒนาคุณภาพการศึกษา การจัดการเรียนการสอนอิสลามศึกษา การจัดสวัสดิการสวัสดิภาพ การบริหารงานบุคคล การรับและระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน รวมทั้งความร่วมมือทางการศึกษากับประเทศมาเลเซีย การส่งครูไปร่วมสัมมนา ศึกษาดูงานเรื่องการจัดอิสลามศึกษา คงไม่ต้องบอกว่ามีความก้าวหน้ามากน้อยเพียงใด แต่ถ้าสังเกตจากอาการของประธานการประชุม คือ คุณหญิงกษมา วรวรรณ ณ อยุธยา เลขาธิการ กพฐ. สามารถรับรู้ได้ว่าทุกอย่างก้าวหน้าและเป็นไปตามแผนการบริหารจัดการ บาง สพท.ได้รับคำชมด้วยซ้ำว่าก้าวหน้าไปมากกว่าที่คิด ในเรื่องการพัฒนาคุณภาพการศึกษาที่เราๆ ท่านๆ เป็นห่วงกันมาก

ที่สำคัญคือ มีของแถมจากโรงเรียนอนุบาลนครปฐม โดย ผอ.สำเริง กุจิรพันธ์ ที่ได้ไปนำเสนอในเรื่องการจัดอนุบาลศึกษา ซึ่งอนุบาลนครปฐม ถือเป็นต้นแบบที่ดีมาก

ช่วงบ่ายวันที่ 2 ของการประชุมได้แบ่งทีมออกตรวจเยี่ยมโรงเรียนทั้งโรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 42 ซึ่งกำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้างอาคารเรียน อาคารหอพัก แต่การเรียนก็ดำเนินต่อไปในอาคารชั่วคราว แม้จะเพิ่งเปิดการเรียนการสอน เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน 2550 แต่ทุกวันเสาร์ ในตลาดนัดคนเดินของตัวเมืองสตูล จะมีสินค้าและผลิตภัณฑ์ของนักเรียนไปจำหน่ายทุกครั้งทั้งสินค้าเกษตรประเภท ผัก ปลา สินค้าประเภท อาหารและขนม ฯลฯ ไม่มีเหลือกลับโรงเรียนสักครั้ง โดยนักเรียน ตั้งแต่ชั้นประถมจนถึงมัธยม 272 คน ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนไปเป็นพ่อค้าแม่ค้าน้อย ผอ.มณี ฉัตรชัยวงศ์ และคุณครูสอนกันได้ดีจริงๆ

ขออีกโรงเรียนคือบ้านวังปริง ซึ่งได้จัดการศึกษาทางเลือกให้กับนักเรียนและเยาวชนที่ไม่สามารถเรียนในระบบได้ ได้มีโอกาสเรียนจนจบการศึกษาภาคบังคับ ถาม ผอ.เก็ม หมีดหรน ว่าได้แรงบันดาลใจจากไหน ท่านตอบว่า ผอ.อดินันท์ ปากบารา นำคำปรารถของท่านเลขาธิการ กพฐ. มาเป็นนโยบายของ สพท.สตูล ที่ต้องการเก็บตกเด็กที่อยู่ในวัยการศึกษาภาคบังคับให้ได้เรียนทุกคน

ถ้า ผอ.สพท.และ ผอ.โรงเรียน คิดได้อย่างนี้ทุกท่านคุณภาพการศึกษาไทยและเด็กไทยที่อยู่ในวัยการศึกษาภาคบังคับทุกคน คงดีขึ้นและได้เรียนทุกคนเป็นแน่

หน้า 7