อดไม่ได้ที่จะเขียนถึงเด็กจุฬาฯ อีกทีมหนึ่ง ทีม Plasma-Z ที่เป็นทีมเพื่อน ทีมพี่น้องกันก็ว่าได้ย  เพราะทั้งสองทีมเป็นรุ่นพี่รุ่นเพื่อนที่อยู่ในชมรมนักประดิษฐ์ กำลังเรียนอยู่คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาฯเหมือนกัน

เส้นทางกว่าจะคว้าแชมป์โลกหุ่นยนต์เตะฟุตบอลขนาดเล็กของทีมนี้ ไม่ใช่เพราะความฟลุกหรือโชคช่วย แต่เป็นเพราะความมุ่งมั่นของสมาชิกในทีมอย่างแท้จริง เนื่องจากทีม Plasma-Z คว้าแชมป์ประเทศไทยกับการแข่งขันหุ่นยนต์เตะฟุต บอลมาแล้วถึง 6 ปีซ้อน

และแน่นอนสมาชิกในทีมก็จะผลัดเปลี่ยนหน้าไปเรื่อย ๆ เพราะเมื่อสมาชิกเก่าเรียนจบก็แยกย้ายไปเรียนต่อย  บางคนก็ทำงาน ความมุ่งมั่นเรื่องการสร้างหุ่นยนต์เตะฟุตบอลก็จะถูกถ่ายทอดสู่รุ่นน้องที่สนใจ

หลายปีที่ผ่านมาความสำเร็จของ Plasma-Z ทำได้แต่รองชนะเลิศย  สำหรับปีนี้ถือเป็นความสำเร็จอย่างสูงที่สามารถคว้าแชมป์โลก และคงไม่ใช่ความสำเร็จเฉพาะน้อง ๆ 16 คนในทีมปัจจุบันเท่านั้น แต่หมายรวมถึงของรุ่นพี่ที่ช่วยกันสั่งสมฝีมือมาตลอด หลายปีด้วย

Plasma-Z ประกอบด้วยนักศึกษาปี 3 และ 4 ของคณะวิศวกรรมศาสตร์ย  เริ่มจากหัวหน้าทีม เอ-ธีระพล วัธนเวคิน สาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์, นัฐ- ณัฐพล ทองอู๋, แก้บ-สิขรรณ วรรธนะสาร, กร-ธนากร ลี่สถาพรวงศา, ตั้น-ปริญญา โอวาทฬารพร, ยิ้ง- สุพรรณ ฟ้ายง, แม็ค-อภิวัฒน์ เกรียงวัฒนากุล, แบงค์-สรุจ จันทร์พิชัยโกศล, กุ๊ก-สมพล สุนทระศานติก, ที-ธีรภาพ ช่างวิชชุการ, จีโนม-ชาญยุทธย  กอแก้ววิเชียร, ลักษณ์-อภิลักษมณ์ บัวทอง, ไผ่-ภววัฑฒน์ ดวงสอดศรี, บีม-กิตติพัฒน์ เวชวิทยาขลัง, เอี๊ยว-ชิดชนก จึงเสถียรทรัพย์ สาวคนเดียวในทีมย  และ พี่ช้าง-มหิศร ว่องผาติ รุ่นพี่ที่จบการศึกษาไปแล้ว เคยนำทีมไปแข่งระดับโลกมาแล้วหลายครั้งย  ปัจจุบันทำงานที่ประเทศญี่ปุ่นและกลับมาช่วยรุ่นน้องจนคว้าแชมป์โลกมาครองได้สำเร็จ

เอ-ธีรพล หัวหน้าทีมซึ่งเคยร่วมทีมไปแข่งย  ระดับโลกมาแล้ว 2 ครั้งย  บอกว่าย  สมาชิก Plasma-Z ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันมีเยอะมาก เมื่อน้อง ๆ เข้ามาเรียนในคณะพอเห็นว่าเราทำหุ่นก็จะสนใจเข้ามาช่วยย  แต่ก็มีมากที่พอเข้ามาแล้วเลิกราไปย  บางคนอาจจะค้นพบตัวเองว่าไม่ชอบย  บางคนเห็นว่างานหนักก็ถอยไปก็มีย  สมาชิกในแต่ละปีจึงเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ แต่ชื่อยังคงใช้เหมือนเดิม เพราะทุกคนมีเป้าหมายเหมือนกันคือการพัฒนาหุ่นยนต์

การทำหุ่นยนต์เป็นงานหนักมาก อย่างช่วงใกล้แข่งย  เราจะทำงานกันตลอด 24 ชม. คือ ถ้าใครยังไหวก็ทำไปเรื่อย ๆ ไม่ไหวก็นอน ตื่นมาก็ทำต่อ เรา กินนอนอยู่ด้วยกันตลอด ทำให้หลายคนอาจจะท้อและเลิกไป แต่สำหรับพวกเราทุกคนมีเป้าหมายรวม ๆ คือตั้งใจเรื่องการพัฒนาขีดความสามารถและเรียนรู้เรื่องหุ่นยนต์ แต่ละคนอาจจะมีเป้าหมายแยกออกไป อย่างเช่น พัฒนาหุ่นยนต์เพื่อช่วยเหลือคนพิการ หุ่นยนต์ย  กู้ภัย แต่สำหรับผมตั้งอนาคตไว้ว่าอยากจะเป็นนักวิจัยเกี่ยวกับหุ่นยนต์ย  ซึ่งก็มีหลากหลายอย่าง เช่น หุ่นยนต์ที่มีมนุษย์เข้าไปควบคุมในตัวหุ่นย  หรือ วิจัยเกี่ยวกับการทำงานของหุ่นหลาย ๆ ตัวในการส่งออกไปสำรวจอวกาศ เป็นต้นย  แต่ผมย ังไม่คิดว่าจะวิจัยทางด้านไหนย  คงต้องคิดดูอีกที

น้อง ๆ ทีม Plasma-Z บอกว่า วงการหุ่นยนต์ตอนนี้พัฒนาไปมากและเด็กไทยก็หันมาสนใจด้านนี้กันมากขึ้น แต่บ้านเราไม่ว่าจะเป็นภาครัฐและเอกชนยังไม่ค่อยให้การสนับสนุนอย่างจริงจังในอนาคตจึงอยากจะเห็นผู้ใหญ่ให้ความสำคัญและเปิดเวทีให้เด็ก ๆ ได้แสดงความสามารถ เพราะนอกจากจะเป็นการระดมไอเดียของแต่ละคนแล้ว ยังจะเป็นการเปิดรับเทคโนโลยีจากต่างประเทศ และจะส่งผลต่อการพัฒนาวงการหุ่นยนต์ไทยด้วย. นภาพรย  พานิชชาติ

napapornp@dailynews.co.th