คนที่เคยมา เสิ่นเจิ้น เมื่อ 5 ปีที่แล้ว ถ้าได้มาเยือนที่นี่อีกครั้งอาจต้องบอกว่าเมืองนี้ เปลี่ยนไป ถือว่าเป็นธรรมดาวิถีของเมืองใหญ่ในจีนหลายแห่งที่พัฒนาแบบก้าวกระโดด โดยมีตึกสูงระฟ้าอย่าง ตี้หวังต้าซ่า และถนนหนทางตัดใหม่หลายสายเป็นประจักษ์พยานความรุ่งเรือง

เสิ่นเจิ้น จัดอยู่ในเขตเศรษฐกิจพิเศษของประเทศในทางยุทธศาสตร์ได้เปรียบเมืองอื่นๆ เนื่องจากมีเขตแดนติดต่อกับ เกาะฮ่องกง เขตปกครองพิเศษของจีนแผ่นดินใหญ่ เมื่อปี 2549 มีผู้คนเดินทางเข้าออกระหว่างพรมแดน 1 พันล้านคน อีกทั้งการจราจรทางอากาศที่ สนามบินเป่าอัน สูงถึง 98% แหล่งท่องเที่ยว แต่พลังอำนาจทางเศรษฐกิจที่เฟื่องฟูจนสามารถเนรมิตสถานที่ท่องเที่ยวปลูกสร้างด้วยมือมนุษย์ (manmade) ได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยวเดินทางเข้าสัมผัสอย่างคับคั่ง ไม่เว้นแม้แต่ วัดหงฟา แหล่งรวมศรัทธาของชาวพุทธนิกายมหายาน เป็นวัดเดียวในเขต หวันเถียน เมืองเสิ่นเจิ้น สร้างเสร็จเมื่อปี 1985 เปิดประมาณ 28 ปี กลายเป็นสถานที่เที่ยวยอดฮิต

วัดตั้งอยู่ในเขตรั้วเดียวกับอุทยานขนาดใหญ่ ก่อนเข้าไปชมวัดต้องเสียค่าผ่านประตูคนละ 20 หยวน นอกจากจะได้ไปสักการะ พระศากยมุนีเสริมมงคลแล้ว ยังมีทะเลสาบเซียนหูให้ชม และสัมผัสความมหัศจรรย์สวนต้นไม้ที่เซียนหู (Xian Hu Plant Garden) อายุ 150 ล้านปี รัฐบาลจีนเพิ่งขนย้ายมาตั้งไว้ในบริเวณนี้เมื่อปี 1997

การสร้างสรรค์แหล่งท่องเที่ยวใช้คอนเซ็ปต์ สวนสนุก (Theme Park) ในเสิ่นเจิ้นผุดขึ้นมากกว่า 5 แห่ง นักท่องเที่ยวกลุ่มใหญ่ที่เดินทางไปกับเที่ยวบินปฐมฤกษ์ ไทยแอร์ เอเชีย ช่วง 23-25 กรกฎาคม 2550 ได้มีโอกาสไปเยือน คือ Window of the World และ Beautiful China ทั้ง 2 แห่งมีลักษณะคล้ายคลึงกันตรงเป็นเมืองจำลองสถานที่สำคัญต่างๆ ในโลก จุดมุ่งหมายเบื้องต้นรัฐบาลต้องการเปิดโลกทัศน์ให้กับคนในประเทศได้รู้จักโลกภายนอก รวมทั้งสถานที่ต่างๆ ในจีน

นักท่องเที่ยวต้องเสียค่าเข้าชมคนละ 120 หยวน แต่ภายในมีกิจกรรมหลากหลายในการสร้างความบันเทิงตลอดการพักผ่อน ใน Window of the World มีเครื่องเล่นต่างๆ สอดแทรกเป็นระยะ เช่น ล่องแก่งในแกรนด์แคนยอน นั่งรถโมโนเรลชมรอบเมือง หรือยิงธนู ส่วนที่ Beautiful China ไฮไลต์อยู่ที่การแสดงแสง สี เชิงวัฒนธรรมชนเผ่าจีนอย่างอลังการทุกวัน แม้จะเป็นวันธรรมดาอัฒจันทร์ชมโชว์ประเมินดูก็เต็มเกือบทุกวัน

นอกจากแหล่งท่องเที่ยวเสิ่นเจิ้นจะใช้วิธี ลงทุนสร้าง แล้ว ยังโหม ซื้อ เป็นวิธีเพิ่มสถานที่ให้มีความหลากหลายทางลัด อาทิ Mingsikov Aircraft Carrier หรือ เรือบรรทุกเครื่องบินสัญชาติรัสเซียซื้อมาจากเกาหลีเมื่อปี 1989 รัฐบาลจีนทุ่มทุนกว่า 385 ล้านเหรียญสหรัฐ คิดเป็นเงินไทยราว 1.3 หมื่นล้านบาท

นักท่องเที่ยวมีสิทธิ์เลือกที่จะเข้าไปสัมผัสบรรยากาศจริงบนเรือขนาดใหญ่ของรัสเซียที่ลอยลำอยู่ชายฝั่งทะเลซานโตวเจียว เพียงแค่ควักกระเป๋าจ่ายคนละ 90 หยวน ก็เดินปร๋อเข้าไปถึงภายในจัดทำเป็นพิพิธภัณฑ์ให้ความรู้ และ กิจกรรมทางน้ำ เช่น ล่องเรือเล็กชมรอบเรือใหญ่ รองรับตลาดกลุ่มครอบครัวหรือเพื่อนฝูงที่จูงกันมาเป็นหมู่คณะ

ที่จะขาดไม่ได้เลยคือ โปรแกรมช็อปปิ้ง แถวย่าน หลอวู่ และ ตงเหมิง สถานที่แรกขึ้นชื่อเรื่องเป็นแหล่งสินค้าเลียนแบบละเมิดลิขสิทธิ์ นักท่องเที่ยวต่างชาติมักจะแห่กันไปหนาตา สังเกตจากเจ้าของร้านส่วนใหญ่จะพูดภาษาไทยได้ เตรียมไว้รับมือการต่อรองราคากับลูกค้าเต็มที่ ขณะที่ตงเหมิงเป็นย่านที่ชาวจีนพื้นเมืองนิยมไป จับจ่าย บริเวณนี้มีร้านค้าแบรนด์ท้องถิ่นเป็นส่วนใหญ่ รวมทั้งร้านอาหารสารพัด จึงมีสีสันจากคนท้องถิ่นเสมอแม้จะเป็นวันธรรมดา

การเดินทางภายในเสิ่นเจิ้นด้วยตัวเอง อาจจะมีอุปสรรคอยู่บ้างเรื่องการสื่อสารซึ่งใช้ภาษาจีนเป็นหลักเพราะคนท้องถิ่นไม่คุ้นเคยกับภาษาอังกฤษ แต่อดใจรออีกไม่นานกระแสจะเป็นลมเปลี่ยนให้เสิ่นเจิ้นทันสมัยสไตล์อินเตอร์ เที่ยวสะดวกช็อปเพลิดเพลิน

ตั้งแต่ปลายเดือนกรกฎาคมนี้เป็นต้นไป ไทยแอร์ เอเชีย บินทุกวันออกจาก กรุงเทพฯ 18.30 น. กลับจากเสิ่นเจิ้น 22.45 น.ราคาตั๋วโดยสารเริ่มต้น 2,300-2,500 บาท/เที่ยว (รวมค่าธรรมเนียมผู้โดยสารสนามบิน) ดูรายละเอียดเพิ่มเติมที่ www.airasia.com

หน้า 36